Auga da rosada
Personaxe desconocido, 2018, Editorial Canela
Todo cabe núa gota de auga da rosada:
adeveceres de tristuras debuxadas na paisaxe,
albeiceres de historias dun deixarse de querer,
adoleceres de alorias dun querer non deixarse.
Todo empezou como acabou
núa pinga de auga da rosada asustada nun torbón
perdida núa seimeira,
amollecida nun mar de salga xelada.
Albízoras
Abraço de Culturas, Colectânea, 2022, O Porto. Portugal. Imagem e Publicações
Pebidas del ameicer
prenderon na galería
azul da mía casa;
esa que era quen de atraer
a color da primavera.
Se puidera volver a nacer,
albízoras dúa vida
de añil cobreado vidriera,
esa que eu mandei desfer,
esa que era primavera.
Extrarradio
Revista de Agrupacións Poéticas de Base NPG Gazeta. Vol. 2, 2021,Edicións Fervenza. Nova Poesía Guitirica
Periferias,
suburbios,
contornos indecorosos.
Nas aforas das aforas
solares en venta
nas beiras
dos camíos de ferro.
Vía estreita en desuso,
broza a feixes,
abrazos de mofo,
arteiras
e xoguetes desfeitos.
Candados
que xa nada atesouran,
ventás abertas
ao principio dun túnel
sen salida.
Chove nas casas
sen louxado
pero el paraguas roto
aquí
síntese proveitoso
e afortunado.