Palabras
Raia Luso-Espanhola, 2020, Imagem e publicações
A Lucía, a mía compañeira de vida.
Atopar
nas voces dos silencios tous
as palabras que reconfortan
as dolores del meu ser.
Atopar
nas túas maos
palabras dixitales,
silencios maxistrales.
Atopar estrelas mouras,
chuchos de chicolate,
abrazos que rompen espaldas
e amañan corazois.
Atopar,
al fin,
a túa xorda voz,
as túas palabras,
tou cariño.
[sin títulu]
Poemes pa nueches de media lluna, 2016, Ed. Trabe
Xesús alzó la voz y glayó:
“Llázaru, ¡llevántate y anda!”.
Palabres baleres
de vides baleres,
baleres coraes.
Pero Llázaru nunca anduvo.
Entá menos mal.
Nun tenía onde dir.
Antroido
Cartas a un pai [inédito]
A meu pai, que se vistíu de ausencia.
Chega Antroido
Antroido chega
i toca enmascarar.
A Vida enmascara de Morte,
de Morte a Vida enmascara.
A Morte de Vida viste,
de Vida viste a Morte.
Chega Antroido
Antroido chega
i toca enmascarar,
enmascarar toca.
De sonrisos enmascaran as llágrimas
de felicidá as mías coradas.
As coradas mías visten
cun lluito de mil colores.
Porque enmascarar toca,
toca enmascarar
i chega Antroido
y la vida es un Carnaval.
Enmascaran os corvos mouros
de vivaces andolías
i de paporrubios alegres vestidas
cubren os mouros lluitos as pegas.
Chega Antroido
Antroido chega
i tu,
maldita a gracia,
vististe de ausencia.